
ieve volgelingen,
We laten onze vriendelijke gijzelaars achter ons en scheuren over de glooiende goudgele wegen op weg naar het legendarische Cappadocië. Een plek die wereldberoemd is om haar tufsteenlandschap, ontstaan door uitbarstingen van de Dagi-vulkanen en door erosie is een zeer grillig landschap ontstaan. Volgens Wikipedia dan. Eerst zien dan geloven! OFF WE GO!
Na een lange dag rijden komen we rond zonsondergang aangereden en asjemenou, wikipedia blijkt een betrouwbare bron! Typisch tufsteenlandschap! Maar echt prachtig. We zien een groep toeristen rustig voorbij sjokken op hun lome paardjes, een van hen heeft zelfs een cowboyhoed op, beter dan dit wordt het niet.
Nee beter niet, maar erger wel! In de verte zien we ondefinieerbare stofwolk langzaam onze kant op komen. En wanneer ik mijn enig werkende oor die richting op draai hoor ik een zacht gegrom dat harder en harder wordt. Tien seconden later bevinden we ons in een stoffige hel vol gebrom, gejoel en uitlaatgassen; we zijn omsingeld door honderden quads. Ongelofelijk wat een takke herrie. Ze rijden allemaal achter elkaar aan, gewapend met mondkapjes, want volgens mij heeft alleen de voorste quad-rijder echt plezier, de anderen eten het stof van degene voor hen. Wat een ellende.
n dan zijn er nog de 4x4 offroad SUPER SAFARI JEEPS, a unique way to explore the parts of Cappadocia where no-one can go! Lezen we op de zijkant van een van de Jeeps terwijl we met onze 3.5 ton wegen 4x2 bus achter ze aan sjokken. Haha sukkels. De chauffeur lijkt deze genante situatie feilloos aan te voelen en gaat half langs de weg door de kleine struikjes rijden alsof hij wil zeggen, nee echt mensen, het is die honderd euro echt waard, kijk dan hoe offroad we zijn. Prutsers. We halen ze rustig in en zoeken een slaapplekje dat uitkijkt over de vallei, prachtig!
aar waar Cappadocië vooral bekend om staat zijn de foto’s waar je honderden luchtballonnen in de lucht ziet hangen boven dit prachtige landschap. Het schijnt dat 50% van alle luchtballonvaarten ter wereld hier worden gevlogen! Dikke business ook want het kost al snel bijna 200 euro per persoon voor een uurtje vliegen en dan proppen ze met nog 14 anderen in een mand! JA LEUK LATEN WE DAT DOEN, oh nee. Maar kijken kan wel! Ze vliegen alleen wel super vroeg, zo rond zonsopgang. Ok wekker zetten dan maar, de eerste keer slapen we er bijna doorheen maar zien we nog net een stuk of wat ballonnen landen. De dag erna worden we wakker van de branders maar zijn we te moe of lui om ons bed uit te komen. En daarna… hele harde winstoten zorgen ervoor dat alle balonnen aan de grond moeten blijven… en dat gaat zo nog 4 dagen door! Veel mensen komen hier speciaal naar toe om met een luchtballon te vliegen, kunnen niet zo lang wachten en missen zo hun vlucht. Dat leidt tot frustraties, die het mooist tot uiting kwam bij een Japanner. We kennen ze nu onderhand wel die Jappies, we zien ze vaak in groepjes voorbij schuifelen met hun paraplu’s tegen de regen en de zon, altijd met een gids, die, zoals we al zeiden, uitleg geeft alsof ze klaar worden gestoomd voor een kamikaze aanval. Leuke mensen maar een beetje op zichzelf, je hebt er weinig last van. Maar deze guy… hij staat te praten met een Turkse winkeleigenaar en ik zie hem een ballon uitbeelden die hij laat vliegen maar dan zwaait hij met zn armen en maakt een groot kruis terwijl hij heel hard schreeuwt NO BALLOON, PROBLEM! Wow! De een Japanner die in het wild zijn emoties uit! Ik ben onder de indruk. Goed we zien dus geen ballonnen meer en moeten het doen met deze ene foto… sorry mensen, I failed you.
ant het zijn dus een soort stalactieten of mieten maar dan van een soort kalk. Maar niet echt kalk, een gesteente dat makkelijk te bewerken is maar toch sterk genoeg blijft. En daarom zagen mensen hun kans schoon, en lui als ze zijn (want het blijven Turken, nie dan, wa gij!), bouwden ze hun huizen, wat zeg ik, hele steden in die dingen. En als er niet genoeg van die dingen waren dan pakten ze een hele rotswand, ja joh! Helemaal waus. Er hebben ook een tijdje Christenen in gezeten en die bouwden er zelfs kerken in, hatseej!
appadocie ligt precies in het midden van Turkije en was daarom een belangrijk gebied, een soort van rotonde voor eenieder die het land in handen had en dat waren er nogal een hoop. Het begon met de Hettieten die werden verslagen door de Hattusa, die weer in de pan werden gehakt door de Phrygiers. Maar vergeet de Cimmeriers niet want die gasten zijn echt leip en al snel namen die de boel over, maar goed van de Romeinen ga je het niet winnen en al helemaal niet van de Perzen. Lang verhaal kort, er werd nogal wat bloed vergoten daar. En de mensen die tussen al dat geweld hun geitjes en schaapjes hadden lopen waren het al snel redelijk beu.
En wat doe je dan? Dan graaf je een ondergrondse stad! Ja joh, en niet zomaar een ondergrondse stad, nee nee, de grootste was 10 verdiepingen diep en huisveste 50.000 mannen, vrouwen en kinderen EN HUN VEE! Gaatie lekker? Moet je je eens indenken hoe beu je het dan bent, dat je al je werk laat liggen en denkt FUCK IT! WE GAAN GRAVEN! LATER GASTEN! En dat deden ze dus.
Maar die lui waren slim, ze bouwden horizontale en verticale luchtschachten van tientallen meters lang zodat iedereen verse lucht kreeg. Er zaten stallen in, ze konden er olijven persen, ze hadden een bakker, ziekenboeg, ALLES was ondergronds. Ze bouwden hele smalle gangen die als ingang diende, zodat de vijand een voor een naar binnen moest en makkelijk kon worden neergesabeld. Ze konden deze toegangen afsluiten met grote ronde stenen platen waar gaten in zaten zodat ze daar hun speren doorheen konden prikken. Ja ze waren het godverdomme beu die lui, en terecht!
en tijde van Marco Polo en de zijde route hadden ze dat probleem ook. Stel je loopt met 50 kamelen, die gebukt gaan onder alle dure handelswaar die je ergens op een bazaar hebt geruild met een gek die met paarden en ezels vanuit Rome was komen aanlopen omdat hij jou tapijtjes, zijde en kruiden wil ruilen tegen zijn spullen die in het oosten weer super veel waard zijn. Dan loop je dus eigenlijk als een soort van waardentransport door het door landschap van Turkije. En dan ben je kwetsbaar voor Alibaba en zijn 40 rovers! Pas maar op! Want ze pakken je en dat gebeurde dan ook.
Daar waren de Sultans niet zo blij mee want dat was niet goed voor business. Geen handelswaar is geen bazaar is geen belasting is geen nieuwe oorlogen is geen expansie is kut! Dus bouwde ze Caravanaserais, caravan is benaming voor kamelen en serais betekent paleis; het paleis van de kamelen. Het is eigenlijk een motel avant la lettre, of een truckersstop waar je een goede gehakstaaf en een gore plee kan vinden alleen dan op z’n Oosters, dus beter!
et is een gigantisch, dik ommuurde binnenplaats waar de kamelen rustig op adem konden komen. In die dikke muren werden slaapvertrekken gebouwd voor de handelaren. Er was een kok, een dierenarts, een arts en een Imam. Voor drie dagen en drie nachten was alles gratis! De caravaneserai lagen steeds een dag lopen van elkaar verwijderd, zo’n 40 kilometer, van west Turkije tot aan het paleis van Ghengis Khan. HOE FUCKING VET!
Er hangen ook schilderijen aan de muren die de oude taferelen doen laten herleven… mannen in lange jurken met sabels, rode fez hoedjes, naast hun kamelen sjokkend door het dorre landschap, op zoek naar een plek om rustig de nacht door te brengen. Kamelen bepakt met waardevolle spullen, die verspreid over het continent op verschillende bazaars verkocht zullen worden. Man o man, wat een avontuurlijke tijden moeten dat zijn geweest.
Onze karavaan trekt ook verder naar het oosten, op zoek naar de bazaars, op zoek naar het avontuur. Maar eerst…. Eerst gaan we even een stapje terug maken…
HOTO
ALBUM
ROTONDE VAN DE ZIJDEROUTE
